واکنش دکربوکسیلاسیون بارتون (Barton Decarboxylation) یکی از واکنشهای مهم رادیکالی در شیمی آلی است که در آن یک استر بارتون (Barton Ester) پس از تیمار با تریبوتیلتین هیدرید (Bu₃SnH) یا ترت-بوتیل مرکاپتان (t-Butyl Mercaptan) به آلکان متناظر تبدیل میشود.
واکنش دکربوکسیلاسیون بارتون چیست؟
علاوه بر تشکیل آلکان، میتوان با استفاده از یک عامل به داماندازنده رادیکال (Radical Trapping Agent) مناسب، گروههای عاملی مختلفی را به مولکول وارد کرد.
علاوه بر تشکیل آلکان، رادیکال حاصل از دکربوکسیلاسیون میتواند در حضور یک عامل به داماندازنده رادیکال (Radical Trapping Agent) با آن واکنش داده و یک گروه جانشین جدید را به ساختار مولکول وارد کند.
مکانیسم واکنش دکربوکسیلاسیون بارتون
آغاز واکنش دکربوکسیلاسیون بارتون (تبدیل Bu₃SnH به رادیکال Bu₃Sn•) توسط یک آغازگر رادیکالی انجام میشود و همانند واکنش دیاکسیژنزدایی بارتون–مککامبی، نیروی محرکه اصلی این واکنش تشکیل پیوند پایدار گوگرد–قلع (S–Sn) است.
استرهای بارتون همچنین میتوانند تحت شرایط نوری (Photolysis) یا حرارتی (Thermolysis) نیز شکسته شوند.
در صورتی که مقدار اضافی از یک عامل به داماندازنده رادیکال در محیط واکنش وجود داشته باشد، فرآیند جانشینی انجام میشود. در غیر این صورت، ترکیب حاصل از نوترکیبی رادیکالها به صورت پیریدیل سولفید تشکیل خواهد شد.
کاربردهای واکنش دکربوکسیلاسیون بارتون
واکنش Barton Decarboxylation یکی از روشهای ارزشمند برای حذف گروه کربوکسیل و همچنین وارد کردن جانشینهای مختلف به ساختار مولکول از طریق فرآیندهای رادیکالی محسوب میشود. این واکنش در سنتز ترکیبات طبیعی، مواد دارویی و مولکولهای پیچیده آلی کاربرد گستردهای دارد.
نمونههایی از معرفی جانشینهای مختلف توسط این واکنش در ادامه نشان داده شده است.
مزایای واکنش Barton Decarboxylation
- حذف مؤثر گروه کربوکسیل از مولکولها
- تولید رادیکالهای کربنی تحت شرایط ملایم
- امکان وارد کردن گروههای عاملی متنوع
- کاربرد گسترده در سنتز آلی و شیمی دارویی
- مناسب برای سنتز مولکولهای پیچیده
