خانه / اخبار واطلاع رسانی / جوایز نوبل شیمی / دانشمندان صاحب نوبل شيمي از سال ۱۹۰۱ تا ۲۰۱۰

دانشمندان صاحب نوبل شيمي از سال ۱۹۰۱ تا ۲۰۱۰

دانشمندان صاحب نوبل شيمي از سال 1901 تا 2010Reviewed by محمد ابراهیمی on Oct 15Rating:

نوبل شيمي از سال ۱۹۰۱ تا ۲۰۱۰ جایزه نوبل شیمی به عنوان بزرگترین جایزه جهانی همه ساله به دانشمندانی که در توسعه دنیایی بهتر تلاش کرده اند اعطا می شود.

برندگان جایزه نوبل شیمی در مدت ۱۰۸ سال گذشته از سال ۱۹۰۱ تا ۲۰۰۹ به شرح زیر است:

۱۹۰۱- ژاکوگس هنریکوس وانت هوف از هلند برای کشف قانون فشار اسموزی در محلولها

۱۹۰۲- هرمن امیل فیشر از آلمان برای تلاشهای در عرصه سنتز هیدروکربورها و آدنینها

۱۹۰۳-  ازوانت آگوست آرهنیوس از سوئد برای گسترش شیمی با تئوری درباره افتراق الکتریکی

۱۹۰۴- ویلیام رامسی از انگلیس برای کشف گازهای نجیب در هوا و تعیین موقعیت این گازها در جدول تناوبی

۱۹۰۵- یوهانس فردیریش و ویلهلم آدولف فن بایر از آلمان برای توسعه شیمی آلی و شیمی صنعتی با تلاشهایی در عرصه ترکیبات هیدروآروماتیک

۱۹۰۶- هنری مویسان از فرانسه

۱۹۰۷- ادوارد باخنر از آلمان برای تحقیقاتی که در بیوشیمی و برای کشف تخمیر غیر سلولی انجام داد

۱۹۰۸- ارنست راثرفورد از انگلیس / نیوزلند برای کشف وجود مواد رادیواکتیو

۱۹۰۹- ویلهلم اوستوالد از آلمان برای مطالعاتی که در عرصه کاتالیزها و اصولی انجام داد که برای حاکمیت تعادل شیمیایی و سرعت واکنش نقش بنیادی ایفا می کنند

۱۹۱۰- اوتو والاخ از آلمان

۱۹۱۱- ماری کوری از فرانسه / لهستان برای خدماتی که به پیشرفت شیمی از طریق کشف رادیوم و پلونیوم انجام داد

۱۹۱۲- پل سباتیه از فرانسه برای ارائه متد هیدروژناز ترکیبات آلی در حضور فلزات و ویکتور گریگنار از فرانسه برای توسعه گسترده در عرصه شیمی آلی انجام داد

۱۹۱۳- آلفرد وارنر از سوئیس برای کشف پیوند اتمها در مولکولها که منجر به توسعه شیمی غیرآلی شد

۱۹۱۴- تئودور ویلیام ریچاردز از آمریکا برای تعیین وزن اتمی تعداد زیادی از عناصر شیمیایی

۱۹۱۵- ریچارد مارتی ویلستاتر از آلمان برای تحقیقاتی که روی رنگدانه های گیاهی به خصوص کلروفیلها انجام داد.

۱۹۱۶ و ۱۹۱۷ به دلیل جنگ جهانی اول جایزه ای اعطا نشد.

۱۹۱۸- فریتز هابر از آلمان برای فرایند سنتز آمونیاک

۱۹۱۹- جایزه ای اعطا نشد.

۱۹۲۰- والتر هرمن نرست از آلمان برای تحقیق درباره ترموشیمی

۱۹۲۱- فردریک سادی از انگلیس برای تلاشهایی که در عرصه شناخت شیمی مواد رادیواکتیو و برای مطالعاتی که درباره منشاء و ماهیت ایزوتوپها انجام داد

۱۹۲۲- فرانسیس ویلیام آستون از انگلیس

۱۹۲۳- فریتز پرگل از اتریش برای اختراع متد میکروآنالیز مواد آلی

۱۹۲۴- جایزه ای اعطا نشد.

۱۹۲۵- ریچارد آدولف زیگموندی از آلمان برای کشف ماهیت اهمگن محلولهای کلوئیدی و برای متد توسعه شیمی کلوئیدها

۱۹۲۶- تئودور ازودبرگ از سوئد

۱۹۲۷- هاینریش اوتو ویلند از آلمان برای مطالعه درباره ساخت اسیدهای صفراوی و مواد مرتبط با آنها

۱۹۲۸- آدولف اوتو راینهولد وینداوس از آلمان

۱۹۲۹- آرتور هاردن هانس کارل آگوست از انگبیش و سیمون وان ائلرشلپین از سوئد برای تحقیقات در عرصه تخمیر قند و آنزیمهای تخمیرکننده

۱۹۳۰- هانس فیشر از آلمان

۱۹۳۱- کارل بوش از آلمان

۱۹۳۲- ایروینگ لانگمویر از آمریکا برای مطالعات در عرصه شیمی سطوح

۱۹۳۳- جایزه ای اعطا نشد.

۱۹۳۴- هارولد کلایتون اوری از آمریکا برای کشف هیدروژن سنگین

۱۹۳۵- فردریک ژولیو و ایرن ژولیو کوری از فرانسه برای سنتز عناصر جدید رادیواکتیوی

۱۹۳۶- پطروس ژوزفیوس ویلهلموس وبی از هلند برای خدماتی که به شناخت ساختار مولکولی از طریق مطالعه بر روی دوقطبی های الکتریک و تفرق پرتوهای ایکس و الکترونها در گازها انجام داده بود.

۱۹۳۷- پل کار از سوئیس برای مطالعه بر روی کاروتونوئیدها و فلاوینها، ویتامینهای A و B2 و والتر نورمن هاورث از انگلیس برای مطالعه دریاره هیدروکربورها و ویتامین C

۱۹۳۸- ریچارد کوهن از آلمان برای کار بروی کاروتنوئیدها و ویتامینها

۱۹۳۹- آدولف فردریش یوهان بوهتنادخت از آلمان برای کار بر روی هورمونهای وابسته به جنس و لاوسلاف روژیچکا از سوئیس برای کار بر روی پلی متیلن

از ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۲ به دلیل جنگ دوم جهانی جایزه ای اعطا نشد.

۱۹۴۳- جورج د- هوزی از مجارستان برای کشف استفاده از ایزوتوپها به عنوان ردیاب در مطالعه بر روی فرایندهای شیمیایی

۱۹۴۴- اوتو هان از آلمان

۱۹۴۵- آرتوری ایلماری ویرتانن از فنلاند

۱۹۴۶- جیمز باچلر سامر از آمریکا برای کشف آنزیم هایی که می توانند بلوری شوند. جان هوارد نوثروپ و وندل مردیت استنلی از آمریکا برای آماده ساز آنزیمها و پروتئینهای ویروسها  به یک شکل خالص بلوری

۱۹۴۷- رابرت رابینسون از انگلیس برای مطالعه درباره تولید ماهیت گیاهی و سنتز آلکالوئیدها

۱۹۴۸- آرنه ویلهلم کائورین تیزلیوس از سوئد

۱۹۴۹- ویلیام فرانسیس ژاکویی از آمریکا برای تحقیقاتی که در عرصه ترمودینامیک شیمیایی به خصوص برای مطالعه رفتار مواد در دمای پایین انجام داد.

۱۹۵۰- اوتو پل هرمن دیلز و کورت آلدر از آلمان غربی

۱۹۵۱- ادوین متیسون مک میلان و گلین تئودور سیبورگ از آمریکا برای کشف شیمی عناصر با عدد اتمی بالاتر از عدد اتمی اورانیوم

۱۹۵۲- آرچر جان پورتر مارتین و ریچارد لارنس میلینگتون سینگ از انگلیس برای اختراع دستگاه کروماتوگرافی

۱۹۵۳- هرمن اشتائودینگر از آلمان غربی برای کشف در عرصه شیمی ماکرومولکولی

۱۹۵۴- لوئیس کارل پلینگ از آمریکا برای برای تحقیقاتی که در عرصه کشش مولکولی و کاربردهای آن برای توضیح ساختار مواد پیچیده انجام دادند.

۱۹۵۵- وینسنت دو ویگناد از آمریکا برای تحقیقاتی که درباره بیوشیمی ترکیبات مهم گوگردی به خصوص سنتز هورمونهای پلی پپتیدی انجام داد.

۱۹۵۶- کریل نورمن هاینسلوود از انگلیس و نیکولای نیکولاوویچ سمینوف از اتحاد جماهیر شوروی سابق برای تحقیقاتی که درباره مکانیزمهای واکنشهای شیمیایی انجام دادند.

۱۹۵۷- الکساندر آر. تاد از انگلیس برای کار درباره نوکلئوتید و کوانزیمهای نوکلئوتیدی

۱۹۵۸- فردیریک سانگر از انگلیس برای کار روی ساختار پروتئینها به خصوص انسولین

۱۹۵۹- یاروسلاو هریروفسکی از چکسلاواکی

۱۹۶۰- ویلارد فرانک لیبی از آمریکا برای توسعه متد استفاده از کربن ۱۴ برای تعیین سن در باستان شناسی، زمین شناسی، ژئوفیزیک و دیگر شاخه های علم

۱۹۶۱- ملوین کالوین از آمریکا

۱۹۶۲- مکس فردیناند پروتس و جان کاودری کندریو از انگلیس برای مطالعه روی ساختار پروتئیهای کروی

۱۹۶۳- کارل زیگلر از آلمان غربی و جولیو ناتا از ایتالیا برای کشف در عرصه شیمی و فناوری پلیمرها

۱۹۶۴- دوروتی کراوفوت هاجکین از انگلیس برای تعیین ساختارهای مهم مواد بیوشیمیایی با استفاده از تکنیکهای پرتوهای ایکس

۱۹۶۵- رابرت بارنس وودوارد ای آمریکا برای موفقیت چشمگیری که در سنتزهای آلی به دست آورد.

۱۹۶۶- رابرت سندرسون مولیکن از آمریکا برای کشش شیمیایی و ساختار الکترونیکی مولکولها از طریق مطالعه اوربیتالهای مولکولی

۱۹۶۷- مانفرد ایجن از آلمان غربی، رونالد جورج ریفورد نوریش و جورج پورتر از انگلیس

۱۹۶۸- لارس اوزانگر از آمریکا/ نروژ

۱۹۶۹- درک هارولد ریچارد بارتون از انگلیس و اود هاسل از نروژ برای توسعه مفهوم صورت بندی و کاربردهای آن در شیمی

۱۹۷۰- لوئیس فدریکو للیور از آرژانتین برای کشف نوکلئوتیدهای قندی و نقش آنها در بیوسنتزهای کربوهیدارتها

۱۹۷۱- جرالد هرتزبرگ از کاناد برای شناخت ساختار الکترونیکی و هندسی مولکولها به خصوص رادیکالهای آزاد

۱۹۷۲- کریستین بی. آنفیسن از آمریکا برای کار بر روی ریبونوکلئوآزها و استنفورد مورد و ویلیام اچ. اشتین از آمریکا برای درک اتصالات موجود میان ساختار شیمیایی و فعالیت کاتالیکی مولکول ریبونوکلئویئک

۱۹۷۳- ارنست اوتو از آلمان و فیشر جفریو از انگلیس

۱۹۷۴- پل جی. فلوری از آمریکا برای کار نظری و تجربی در شیمی فیزیک ماکرومولکولها

۱۹۷۵- جان وارکاپ کورفورث از استرالیا/ انگلیس و  ولادیمیر پرلاگ از سوئیس برای کار بر روی استرئوشیمی واکنشهای کاتالیزه شده توسط آنزیمها

۱۹۷۶- ویلیام نان لیپسکومب از آمریکا

۱۹۷۷- ایلیا رومانوویچ پریگونژینی از بلژیگ برای تحقیق درباره ترمودینامیک غیر متعادل به خصوص توسعه تئوری ساختارهای پراکنده

۱۹۷۸- پیتر دی. میشل از انگلیس برای درک انتقال انرژی زیستی از طریق فرمولاسیون تئوری کیمیوسماتیک

۱۹۷۹- هربرت سی. براون از آمریکا و جورج ویتیگ از آلمان غربی برای توسعه استفاده از ترکیبات محتوی عناصر بور و فسفر در سنتزهای آلی

۱۹۸۰- پل برگ از آمریکا برای مطالعات بنیادی درباره بیو شیمی اسیدهای نوکلئیک به خصوص DNA دوباره ترکیب کننده ، والتر گیلبرت از آمریکا و فردریک سنگر از انگلیس

۱۹۸۱- کنیچی فوکوی از ژاپن و روالد هافمن از آمریکا برای توسعه تئوریهای مستقل درباره مکانیزیمهای واکنشهای شیمیایی

۱۹۸۲- آرون کلاگ از انگلیس/ لیتوانی برای توسعه میکروسکوپ الکترونیکی کریستالگراف و کشف ساختار بیولوژیکی پروتئین اسید نوکلئیک پیچیده

۱۹۸۳- هنری تاب از آمریکا برای کار بر روی مکانیزمهای واکنشهای انتقال الکترونها به خصوص فلزات پیچیده

۱۹۸۴- رابرت بروس مریفیلد از آمریکا برای توسعه متدولوژی سنتز شیمیایی روی یک ماتریکس جامد

۱۹۸۵- هربرت آی. هاوپتمن و جروم کارل از آمریکا برای موفقیتی که در توسعه متدهای مستقیم برای تعیین ساختارهای بلوری

۱۹۸۶- دادلی آر. هرشبلچ از آمریکا، یوان تی. لی از آمریکا/ تایوان و جان سی. پولانی از مجارستان

۱۹۸۷- دونالد جی. کرام از آمریکا، ژان ماری لن از فرانسه و چارلز جی. پدرسون از آمریکا

۱۹۸۸- یوهان دیزنهاوفر، رابرت هابر و هارموت میخل از آلمان غربی برای تعیین ساختار سه بعدی یک مرکز واکنش فوتوسنتزی

۱۹۸۹- سیدنی آلتمن از کانادا/ آمریکا و توماس آر. سچ از آمریکا برای کشف خصوصیات RNA

۱۹۹۰- الیاس جیمز کوری از آمریکا برای توسعه تئوری و متدولوژی سنتز آلی

۱۹۹۱- ریچارد آر. ارنست از سوئیس برای توسعه متدولوژی طیف نگاری با روزنانس مغناطیسی هسته ای با وضوح تصویر بالا

۱۹۹۲- رودولف ای. مارکوس از آمریکا برای تئوری واکنشهای انتقال الکترونها در سیستمهای شیمیایی

۱۹۹۳- کری بی. مولیس از آمریکا برای اختراع متد واکنش در زنجیره پلیمراز و مایکل اسمیت از کانادا

۱۹۹۴- جورج ای. اولا از آمریکا برای تحقیق درباره کربوکاتیونها

۱۹۹۵- پل جی. کراتزن از هلند، ماریو جی. مولینا از آمریکا/ مکزیک و فرانک شروود رولند از آمریکا برای کار درباره شیمی اتمسفر به خصوص تشکیل اوزون

۱۹۹۶- رابرت کورل از امریکا، هارود کرتو از انگلیس و ریچارد اسمالی از آمریکا

۱۹۹۷- جینز سی. اسکو از دانمارک برای کشف آنزیم بونی در تبادل سدیم- پتاسیم و پل دی. بویر از آمریکا و جان ای. واکر از انگلیس

۱۹۹۸- جان ای. پاپل از انگلیس برای توسعه متدهای محاسباتی در شیمی کوانتوم و والتر کوهن از آمریکا برای توسعه تئوری کاربردی چگالی

۱۹۹۹- احمد زویل از مصر/ آمریکا برای مطالعه درباره انتقال واکنشهای شیمیایی با استفاده از طیف نگاری در یک کوادریلیوم ثانیه

۲۰۰۰- آلن جی. هیگر از آمریکا، آلن جی مک دیارمید از آمریکا/ نیوزلند و هیدکی شیراکاوا از ژاپن

۲۰۰۱- کی. بری شارپلس و ویلیام اس. نولز از آمریکا وو ریوجی نویوری از ژاپن برای کار درباره واکنشهای اکسیداسون فعال شده توسط کاتالیزهای کایرال

۲۰۰۲- جان بی. فن از آمریکا و کیوچی تاناکا از ژاپن و کورت ووثریش از سوئیس برای توسعه طیف نگاری با رزونانس مغناطیسی هسته ای وو تعیین ساختار سه بعدی ماکرومولکولهای بیولوژیکی در محلول

۲۰۰۳- پیتر آگر و رودریک مک کنین از آمریکا برای کشف کانالهای غشای سلولی

۲۰۰۴- آرون سیچانور، آورام هرشکو، اریون روز از آمریکا

۲۰۰۵- رابرت گرابز و ریچارد اشروک از آمریکا و ایوه شائوین از فرانسه

۲۰۰۶- راجر دیوید کورنبرگ از آمریکا

۲۰۰۷- گرهارد ارتل از آلمان به پاس تحقیقاتی که در زمینه واکنش های شیمیایی روی سطوح جامد انجام داد

۲۰۰۸- به اسامو شیمومورا  از ژاپن، مارتین چالفای و راجر.وای. تیسین از آمریکا  به خاطر کشف و گسترش پروتئین درخشان سبز.

۲۰۰۹- ونکاترمن راماکریشنان  از انگلیس، توماس ای. استیتز  از آمریکا و  آدا ای. یوناث از رژیم صهیونیستی به پاس خدماتی که در کشف ساختار و عملکرد ریبوزمها انجام دادند.

۲۰۱۰-
آکادمی نوبل این دوره از این جایزه را به ریچارد اف. هیک از دانشگاه دولور آمریکا، ای- اچی نگیشی از دانشگاه پوردو و آکیرا سوزوکی از دانشگاه هوکایدوی ژاپن به پاس تحقیقاتی که برای توسعه راههای جدید و موثر برای پیوندهای اتمهای کربنی برای ساخت مولکولهای پیچیده انجام دادند اعطا کرد.

این دانشمندان به دلیل توسعه پالادیم کاتالیزور شده از طریق پیوند با سنتزهای آلی این جایزه را دریافت کردند

امتیاز دهید:

1 ستاره2 ستاره3 ستاره4 ستاره5 ستاره (امتیازی داده نشده)
Loading...
برای عضویت درکانال تلگرام جم شیمی روی تصویر کلیک کنید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

محدودیت زمانی،روی فلش کلیک کنید تا کد جدید تولید شود